Remalia Club  

Επιστροφή   Remalia Club > Ο Καφενές των Ρεμαλίων > Η Φυλλάδα των Σπορ

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 26-06-08, 20:21   #1
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή Ιστιοπλοΐα


Η ιστιοπλοΐα είναι θαλάσσιο άθλημα. Πήρε το όνομά του από το ιστίο, δηλαδή το πανί που τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν τα σκάφη για να ταξιδεύουν. Τα πανιά δένονταν στα κατάρτια (ιστούς), και με τη βοήθεια του αέρα τα σκάφη που ονομάζονταν ιστιοφόρα αρμένιζαν στις θάλασσες όλου του κόσμου.

Και σήμερα ακόμη υπάρχουν πολλά τέτοια σκάφη, που όμως διατηρούν τις μηχανές ως βοηθητικές, σε περίπτωση που επικρατεί άπνοια, δηλαδή δεν φυσάει αέρας. Στη σημερινή εποχή, όταν γίνεται λογος για ιστιοπλοΐα, γίνεται για το άθλημα που είναι συναρπαστικό και ένα από τα ωραιότερα που υπάρχουν, γιατί συνδυάζει τη γοητεία της θάλασσας με τις ικανότητες των αθλητών, που πρέπει να είναι πολύ καλά γυμνασμένοι, ειδικά στα πόδια και τη μέση.

Η εξάπλωση του αθλήματος της ιστιοπλοΐας είναι τρομακτική, γι' αυτό και οι ειδικοί έχουν φτιάξει πολλές κατηγορίες σκαφών. Σκαφών μεγάλων που είναι για αγώνες ανοικτής θάλασσας και σκαφών που είναι για αγώνες τριγώνου. Τα σκάφη ανοικτής θάλασσας είναι τριών κατηγοριών, που δεν έχουν «στάνταρ» χαρακτηριστικά, γιατί το κάθε εργοστάσιο έχει τη δική του "πατέντα".

Αντίθετα, τα σκάφη τριγώνου έχουν τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και με αυτά ασχολούνται περισσότεροι αθλητές, αφού είναι για ένα, δύο ή τρεις το πολύ αθλητές. Στα σκάφη ανοικτής θάλασσας επιβαίνουν πολλοί αθλητές, που μπορεί να είναι εννέα, αλλά και 15.

Τύποι σκαφών

Φινν (Finn)
Μήκος 4,5 μ., πλάτος 1,3 μ., ένα πανί επιφάνειας 10μ2. Είναι για έναν αθλητή και αυτό το σκάφος είναι ολυμπιακή κλάση από το 1952. Πανελληνιονίκης 1991 και 1992 ήταν ο Αρμάντο Ορτολάνο του ΝΟ Καλαμακίου. Καλύτερη ελληνική επίδοση ήταν το αργυρό μετάλλιο του Ηλία Χατζηπαυλή στο Κίελο της Γερμανίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972.

Λέχνερ (Lechner) Α390
Μήκος 3,9 μ., πλάτος 0,6 μ., ένα πανί επιφάνειας 7,3 μ2. Είναι για έναν αθλητή και είναι ολυμπιακή κλάση από το 1988. Πανελληνιονίκης για το 1991 και 1992 ήταν ο Νίκος Κακλαμανάκης του ΝΟ Βουλιαγμένης. Καλύτερη ελληνική επίδοση έχει ο ίδιος αθλητής με την ένατη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης. Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα ο Κακλαμανάκης κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στου Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το ασημένιο. Το Lechner αντικαταστάθηκε με το σκάφος RS:X της Neil Pryde με το οποίο θα διαγωνίζονται οι αθλητές από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Γιούρο
Μήκος 3,4 μ., πλάτος 1,4 μ. μ' ένα πανί και επιφάνεια 7,1 μ2. Είναι για έναν αθλητή και έχει γίνει ολυμπιακή κλάση από το 1989. Πανελληνιονίκης για το 1992 ήταν η Νικολέτα Δεληγιάννη του ΟΦΘ Θεσσαλονίκης.

Σταρ
Ο τύπος του είναι σταθερής καρένας, έχει μήκος 6,92 μ., πλάτος 1,74 μ., δύο πανιά με επιφάνεια 26,9 μ2. Το πλήρωμά του είναι δύο άτομα και είναι ολυμπιακή κατηγορία από το 1932. Πανελληνιονίκης για το 1992 ήταν ο Ζακ Κιοσέογλου με πλήρωμα το Δημήτρη Μπούκη. Καλύτερη ελληνική επίδοση είναι των Χατζηπαυλή, Πελεκανάκη με την έκτη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες το 1984.

470
Μήκος 4,7 μ., πλάτος 1,7 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 12,7 μ2. Είναι για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1976. Πανελληνιονίκες για το 1991 και το 1992 ήταν οι Πασχαλίδης- Ζαμπέτογλου του ΝΑΟΚΘ. Από το 1996 ως το 2003 πρωταθλητές Ελλάδας αναδείχθηκαν συνεχόμενα οι Ανδρέας Κοσματόπουλος και Κώστας Τριγκώνης του ΝΟΘ. Το 1995 οι Κοσματόπουλος Τριγκώνης αναδείχθηκαν παγκόσμοι πρωταθλητές στην κατηγορία ανδρών και ήταν 2οι το 2002. Από το 2000 ως το 2003 οι Σοφία Μπεκατώρου και Αιμιλία Τσουλφά κατεκτησαν τον παγκόσμιο τίτλο στις γυναίκες κλείνωντας την ξέφρενη πορεία τους με το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας

Σόλιγκ
Τύπος σταθερής καρένας, με μήκος 8,2 μ., πλάτος 1,9 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 21,6 μ2. Είναι σκάφος για τρία άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1972. Καλύτερη επίδοση ήταν το χάλκινο του Τάσου Μπουντούρη με πλήρωμα τους Τάσο Γαβριήλη και Άρη Ραπανάκη στην Ολυμπιάδα της Μόσχας το 1980.

Φλάινγκ ντάτσμαν
Μήκος 6,05 μ., πλάτος 1,7 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 18,1 μ2. Είναι σκάφος για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1960. Στη χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια κανείς δεν ασχολείται μ' αυτό το σκάφος.

Τορνέιντο
Τύπος καταμαράν. Μήκος 6,09 μ., πλάτος 3,02 μ., δύο πανιά με επιφάνεια 20,4 μ2. Είναι για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1976. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια για να ασχοληθούν κάποιοι Έλληνες αθλητές.Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει ένα από το πιο αξιόμαχα πληρώματα στον κόσμο αποτελούμενο από τους Ιορδάνη Πασχαλίδη και Κώστα Τριγκώνη.αθλητές του Ν.Ο.Θεσσαλονίκης

Λέιζερ στάνταρντ
Μήκος 4,2 μ., πλάτος 1,4 μ., μ' ένα πανί με επιφάνεια 7,1 μ2. Είναι για ένα άτομο. Πανελληνιονίκης 1991 ήταν ο Δημήτρης Θεοδωράκης του ΝΑΟΒ και το 1992 ο Νίκος Νικολτσούδης του ΑΝΟΓ. Καλύτερες επιδόσεις η πέμπτη θέση του Θεοδωράκη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1991 στο Πόρτο Καρρά. Στην ίδια διοργάνωση ο Νικολτσούδης είχε έλθει εκτός. Μ' αυτό το σκάφος είναι μεγάλες οι διακρίσεις του Αιμιλίου Παπαθανασίου του Ολυμπιακού, με μεγαλύτερη το χρυσό μετάλλιο στο Τσεσμέ της Τουρκίας.Την καλύτερη επίδοση σε Ολυμπιακούς Αγώνες την πέτυχε στο Σιδνευ ο Αντώνης Μπουγιούρης.

Λέιζερ ράντιαλ
Μήκος 4,2 μ., πλάτος 1,4 μ., ένα πανί με επιφάνεια 5,7 μ2. Είναι για έναν αθλητή. Πανελληνιονίκης 1992 στα αγόρια ήταν ο Αντώνης Λογοθέτης του ΑΝΟΓ και στα κορίτσια η Μαρία Μυλωνά του ΝΟΠΦ. Καλύτερη επιτυχία το χρυσό μετάλλιο της Μαρίας Βλάχου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1991 στο Πόρτο Καρράς. Εκείνη τη χρονιά το πανελλήνιο πρωτάθλημα κατέκτησε η Ουρανία Φλαμπούρη του ΝΟΒΑ.

Όπτιμιστ
Μήκος 2,3 μ., πλάτος 1,13 μ., ένα πανί με επιφάνεια 3,5 μ2. Είναι για ένα νεαρό αθλητή. Πανελληνιονίκης 1991 ήταν ο Γιώργος Κουτουμάνος του ΑΝΟΓ και το 1992 η Κατερίνα Γιακουμίδου του ΑΝΟΓ. Καλύτερη επίδοση ήταν η έβδομη θέση του Τσουκάτου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986.

420
Μήκος 4,2 μ., πλάτος 1,9 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 10,2 μ2. Είναι σκάφος για δύο άτομα. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1991 πήραν οι Ν. Ζαπονίδης - Θ. Παρούσης του ΙΟΘ και του ΝΟΑ.

Λάιτινγκ
Μήκος 5,2 μ., πλάτος 2,0 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 16,4 μ2. Είναι για τρία άτομα. Μόνιμος πρωταθλητής Ελλάδας είναι ο Γιώργος Ανδρέαδης του ΝΟΕ, ο οποίος ήταν πέμπτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1989.

5124
Τύπος σταθερής καρένας, μήκος 7,3 μ., πλάτος 2,7 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 24,2 μ2. Το πλήρωμα είναι τέσσερις μέχρι έξι αθλητές. Και σε αυτή την κατηγορία μόνιμος πρωταθλητής Ελλάδας είναι ο Γιώργος Ανδρεάδης ο οποίος έχει στεφθεί και πρωταθλητής Ευρώπης το 1987.


Η ιστιοπλοΐα στη χώρα μας έχει εξαπλωθεί λόγω των μοναδικών γεωγραφικών και μετεωρολογικών πλεονεκτημάτων της, γι' αυτό και η Ελλάδα κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη. Κάθε χρόνο η Ελληνική Ομοσπονδία διοργανώνει πολλούς μεγάλους διεθνείς αγώνες, στους οποίους οι αθλητές μας πάνε αρκετά καλά.
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-06-08, 20:22   #2
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή

Πανελλήνιος Όμιλος Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης

iδρύθηκε το 1961 με έδρα τον Πειραιά και με πρωταρχικό καταστατικό σκοπό την ανάπτυξη και διάδοση της Ιστιοπλοΐας στην ανοικτή θάλασσα σε ολόκληρο τον Ελληνικό χώρο, πράγμα το οποίο δηλώνεται και στην επωνυμία του.

Από την ίδρυσή του και για πολλά χρόνια, ήταν ο πρώτος και μοναδικός ιστιοπλοϊκός όμιλος στη χώρα μας με αποκλειστική δραστηριότητα στην ιστιοπλοία ανοικτής θαλάσσης.

Τα γραφεία-εντευκτήρια του Ομίλου βρίσκονται στο Μικρολίμανο του Πειραιά, στο ιδιόκτητο τετραώροφο νεοκλασικό κτίριο στην Ακτή Αθηνάς Δηλαβέρη 3. Στο κτίριο αυτό εκτός από τις διοικητικές υπηρεσίες, υπάρχει εντευκτήριο της Σχολής Ιστιοπλοίας στον πρώτο όροφο, αίθουσα διδασκαλίας / σεμιναρίων και το εντευκτήριο των μελών στον δεύτερο όροφο, ενώ στον τρίτο όροφο βρίσκεται η πολλαπλών χρήσεων Αίθουσα Αιγαίου και το αίθριο.

Στο λιμενίσκο του Μικρολίμανου ελλιμενίζονται τα σκάφη ιδιοκτησίας του, καθώς και ένας περιορισμένος αριθμός σκαφών των μελών του.

Ο Πανελλήνιος 'Όμιλος Ιστιοπλοίας Ανοικτής Θαλάσσης έχει τέσσερα ιδιόκτητα σκάφη ανοικτής θαλάσσης. Οργανώνει ετησίως μεγάλους ιστιοπλοϊκούς αγώνες με κορυφαία διοργάνωση από το 1964 την Διεθνή Ιστιοπλοϊκή Εβδομάδα Αιγαίου, γνωστή ως Ράλλυ Αιγαίου, η οποία εξασφαλίζει κάθε χρόνο την συμμετοχή των περισσοτέρων Ελληνικών αγωνιστικών σκαφών και μεγάλη συμμετοχή ξένων σκαφών.

Η άρτια από κάθε πλευρά οργάνωση των ιστιοπλοϊκών αγώνων και το μεγάλο κύρος του Ομίλου, οδήγησε στην ανάθεση στον Π.Ο.Ι.Α.Θ. της διεξαγωγής των ακολούθων μεγάλων διεθνών διοργανώσεων:
• Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκαφών ανοικτής θαλάσσης 1/2 Τόνου το 1982, σε συνεργασία με τον Ναυτικό 'Όμιλο Ελλάδος και χορηγό την εταιρία DUNHILL.
• Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκαφών ΜΙΝΙ ΤΟΝ 1984 που διεξήχθη στην Κέρκυρα στις εγκαταστάσεις του Παραρτήματός μας.
• Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκαφών 3/4 Τόνου 1989, σε συνεργασία με τον Ναυταθλητικό 'Όμιλο Αθηνών και χορηγούς τις εταιρίες ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε. και ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΗΟΓΝΩΜΟΝΑ Α.Ε.

Πέραν της αγωνιστικής δραστηριότητας ο 'Όμιλος λειτουργεί από το 1969 συνεχώς τη Σχολή Ιστιοπλοίας Ανοικτής Θαλάσσης (Σ.Ι.Α.Θ.) με έξι εκπαιδευτικές σειρές αρχαρίων κάθε χρόνο. Μέχρι σήμερα έχουν παρακολουθήσει τα μαθήματα της Σ.Ι.Α.Θ. και έχουν αποφοιτήσει με επιτυχία περίπου 15.000 μαθητές.

Η Σχολή επίσης περιλαμβάνει το τμήμα Προχωρημένης Ιστιοπλοίας με εκπαιδευτές 'Έλληνες πρωταθλητές της Ιστιοπλοΐας και το τμήμα Αγωνιστικής Ιστιοπλοίας με πέντε σειρές ετησίως. Παράλληλα πραγματοποιείται ετησίως μία ειδική σειρά Κυβερνητών σκαφών αναψυχής για απόφοιτους της Σχολής Ιστιοπλοίας που έχουν στο ενεργητικό τους συμμετοχή ως πληρώματα ιστιοπλοϊκών σκαφών σε πλόες 1.500 μιλίων.

Πέραν όμως από τη διάδοση της ιστιοπλοίας στην περιοχή της Αττικής, ο Π.Ο.Ι.Α.Θ. έχει επεκτείνει την δραστηριότητά του και στην περιφέρεια. 'Έτσι με το σκάφος που διετέθη στη Θεσσαλονίκη λειτούργησε από το 1971 σχολή ιστιοπλοΐας σε συνεργασία με τον Ναυτικό Αθλητικό 'Όμιλο Καλαμαριάς την οποία παρακολούθησαν περίπου 500 μαθητές οι οποίοι και απετέλεσαν τον πυρήνα του αθλήματος στην περιοχή αυτή της Βορείου Ελλάδος.

Από το 1979 λειτουργεί σχολές στο Ηράκλειο και στα Χανιά σε συνεργασία με τον Ναυτικό 'Όμιλο Χανίων, αλλά και στην Κάλυμνο, την Κω και τη Ρόδο, όπου η συνεργασία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Ακόμη ο 'Όμιλος ίδρυσε το 1976 Παράρτημα στην Κέρκυρα (Π.Ο.Ι.Α.Θ. Κερκύρας) το οποίο έχει σήμερα 150 μέλη και λειτουργεί σχολή η οποία έχει εκπαιδεύσει μέχρι σήμερα περισσότερους από 1000 ιστιοπλόους. Το 1984 ιδρύεται Παράρτημα του Ομίλου στη Χαλκίδα (Π.Ο.Ι.Α.Θ. Χαλκίδος) με περισσότερα από 70 μέλη και από τη σχολή ιστιοπλοίας που λειτουργεί έχουν αποφοιτήσει πάνω από 200 ιστιοπλόοι. Επίσης το 1991 ιδρύει

Παράρτημα στο Ρέθυμνο Κρήτης όπου ήδη λειτουργεί σχολή αρχαρίων και Προχωρημένων.
Στις αρχές του 1992 ιδρύει Παράρτημα στο Γύθειο που λειτουργεί ανάλογη σχολή ιστιοπλοΐας και το 1994 ιδρύει Παράρτημα στην Ιεράπετρα. Δεν σταματήσαμε όμως εκεί: Το 1996 ιδρύεται ο ΠΟΙΑΘ Πύλου, και ο ΠΟΙΑΘ Ύδρας και το 1997 ιδρύεται και λειτουργεί ο ΠΟΙΑΘ στο Καστελόριζο.

Το 1998 ο ΠΟΙΑΘ ιδρύει παράρτημα στη Λέρο και στο ακριτικό Αγαθονήσι, όπου σε συνεργασία με τον ΟΤΕ εγκαθιστά σύστημα τηλεπαιδιατρικής. Το 2000 ιδρύεται το παράρτημα του ομίλου στο ηρωικό νησί των Ψαρών, ενώ το 2001 ιδρύεται παράρτημα στην Ίο και τη Λευκάδα.

Από το 1987 εκδίδει τριμηνιαίο περιοδικό με την επωνυμία "ΙΣΤΙΟΠΛΟΪΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" σε 3000 αντίτυπα ανά τεύχος, με θέματα που αφορούν την ιστιοπλοία και την ναυτική παράδοση της Ελλάδας. Το Περιοδικό αποστέλλεται δωρεάν σε κρατικούς φορείς που έχουν σχέση με την θάλασσα, όπως Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Ελληνικό Νηογνώμονα, Ναυτικούς Ομίλους κλπ. και στα μέλη και απόφοιτους της σχολής. Παράλληλα συνεργάζεται με ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα για την προαγωγή και διάδοση της ιστιοπλοίας, όπως με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, για τη διοργάνωση διαλέξεων και ημερίδων πολιτιστικού περιεχομένου.

Τελειώνοντας το σύντομο αυτό πορτραίτο του Π.Ο.Ι.Α.Θ. πρέπει να αναφέρουμε ότι συμμετέχει ως εκπρόσωπος της Ελλάδος στην Διεθνή Επιτροπή Ανοικτής Θαλάσσης της Μεσογείου από της ιδρύσεώς της.
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-06-08, 20:24   #3
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή

Διακοπές με σκάφος



Ο θαλάσσιος τουρισμός με σκάφος αποτελεί ένα ιδιαίτερα διαδεδομένο τρόπο ψυχαγωγίας σε όλο τον κόσμο ενώ τα σκάφη αναψυχής κερδίζουν ένα διαρκώς αυξανόμενο κοινό. Οι διακοπές με σκάφος είναι ωραίες, έχουν glamour και προσφέρουν μοναδικές συγκινήσεις. Η ελληνική πολυνησία με τη μοναδική παράκτια ζώνη της και οι αμέτρητοι προορισμοί, κάνουν ιδανική τη χρήση σκάφους ανοίγοντας διάπλατα τους θαλάσσιους δρόμους για ποικίλες δραστηριότητες όπως ψάρεμα, καταδύσεις, σκι, προσέγγιση σε παρθένες παραλίες, κά.

Η γκάμα των σκαφών αναψυχής που διατίθεται για ενοικίαση και περιλαμβάνει τόσο τα μηχανοκίνητα όσο και τα ιστιοπλοϊκά σκάφη είναι πολύ μεγάλη τόσο από άποψη μεγέθους όσο και εξοπλισμού.

Κόστος

Για την ενοικίαση ενός 12 μέτρου ιστιοπλοϊκού σκάφους σε πολύ καλή κατάσταση με τρεις καμπίνες και δύο μπάνια/ w.c, το εβδομαδιαίο κόστος ανέρχεται ενδεικτικά στα 2200 €.

Τα καύσιμα ανέρχονται κατά μέσο όρο περίπου στα 200 €.

Για τη διατροφή τους στο σκάφος, με δεδομένη την ύπαρξη κουζίνας και ψυγείου, οι επιβάτες μπορούν να προμηθευτούν τρόφιμα και ποτά ώστε το κόστος να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα.

Ενδεικτικά αναφέρεται το χρηματικό ποσό των 150€ για κάθε άτομο και για μία εβδομάδα.
Στην περίπτωση που τη διακυβέρνηση του σκάφους αναλάβει επαγγελματίας καπετάνιος το κόστος ανεβαίνει κατά 130 € ημερησίως, δηλαδή 910 € εβδομαδιαία . Υπολογίζονται ως προσωπικά έξοδα επιπλέον 200 € για κάθε άτομο.
Το άθροισμα όλων των παραπάνω εξόδων για μία εβδομάδα διακοπών με σκάφος ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 5.410 €. Εάν το σκάφος νοικιασθεί από έξι άτομα αντιστοιχεί στο καθένα 900 €, συμπεριλαμβανομένων όλων των εξόδων.

Το κόστος ναύλωσης εάν το σκάφος δεν ενοικιασθεί τους “μήνες αιχμής” δηλαδή από 23 Ιουλίου έως και 10 Σεπτεμβρίου, μειώνεται από 10%-25%. Στην περίπτωση που δεν απαιτηθεί επαγγελματίας καπετάνιος, το κόστος μειώνεται ακόμα περισσότερο.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΠΟΠΛΟΥ

Στις διακοπές με σκάφος υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις, οι οποίες διασφαλίζουν την απόλαυση, καθώς επίσης και τον πολύ σημαντικό παράγοντα της ασφάλειας. Παραθέτουμε ορισμένες χρήσιμες οδηγίες ώστε για να πραγματοποιηθεί με επιτυχία το ταξίδι και οι διακοπές.

1. Επιλέξτε την κατάλληλη παρέα - Στο σκάφος τα περιθώρια χώρου είναι κυριολεκτικά "στενά". Σε ένα σκάφος με μήκος δεκαπέντε μέτρα μπορούν να πάνε διακοπές οκτώ άτομα σε τέσσερις καμπίνες. Θα πρέπει όμως τα άτομα αυτά να συμφωνήσουν όχι μόνο με το κριτήριο να μοιραστούν τα έξοδα, αλλά πρωτίστως να ταιριάζουν μεταξύ τους. Στην περίπτωση για παράδειγμα που δύο ή και περισσότερα άτομα διαφωνήσουν, τα όρια των δεκαπέντε μέτρων είναι "δεσμευτικά"

2. Οργανώστε το ταξίδι σας - Η οργάνωση αποτελεί το Α και το Ω για την επιτυχία του ταξιδιού. Καταρχήν θα πρέπει να μοιραστούν οι αρμοδιότητες, ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός. Όσοι είναι καλύτεροι γνώστες της ναυσιπλοΐας, είναι καλό να ασχοληθούν με την χάραξη της πορείας, και την πλοήγηση του σκάφους, ενώ οι υπόλοιποι μπορούν να ασχοληθούν με την τροφοδοσία, καθαριότητα και οργάνωση του σκάφους

3. Ελέγξτε και αναλύστε καλά τη διαδρομή πριν την πραγματοποιήσετε - Η καλή γνώση του θαλάσσιου δρομολογίου που θα ακολουθηθεί, είναι σημαντική. Απαραίτητη εργασία, λοιπόν, πριν τον απόπλου είναι η πολύ καλή μελέτη και σχεδιασμός της πορείας επί χάρτου και η ανάλυση της, η οποία συμπληρώνεται με τα αντίστοιχα πληροφοριακά βιβλία-πορτολάνους και φαροδείκτη -που πρέπει να βρίσκονται μέσα στο σκάφος

4. Χαράξτε τη σωστή και σύντομη πορεία - Στον ναυτικό σας χάρτη επιλέξτε την πιο ασφαλή και σύντομη διαδρομή ούτως ώστε να φτάσετε στον προορισμό σας σύντομα. Κρατήστε σταθερή την πορεία χωρίς περιττές κινήσεις

5. Ψάξτε όλο το σκάφος όταν επιβιβαστείτε - Δεν θεωρείται αδιακρισία, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση να ελεγχθεί όλο το σκάφος πριν τον απόπλου. Με αυτό τον τρόπο, μαθαίνεται που βρίσκονται τα σχοινιά, τα σωστικά, τα σωσίβια και πολλά άλλα χρήσιμα αντικείμενα ούτως ώστε να χρησιμοποιηθούν άμεσα στην περίπτωση που χρειαστούν. Επίσης, από τους πιο έμπειρους μπορεί- και είναι χρήσιμο- να ελεγχθεί το ίδιο το σκάφος καθώς και η λειτουργική του κατάσταση

6. Δεν πρέπει να επιβιβάζονται παραπάνω άτομα από όσα επιτρέπονται - Έχουν αναφερθεί περιστατικά όπου μετά την παραλαβή του σκάφους από την ενοικιάστρια εταιρεία, επιβιβάζονται επιπλέον άτομα από άλλο σημείο της μαρίνας. Η ενέργεια αυτή είναι παράνομη και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του σκάφους και των επιβατών, διότι σε περίπτωση, για παράδειγμα, που παρουσιαστεί κίνδυνος τα σωστικά δεν επαρκούν για όλους

7. Νοικιάστε ένα τέντερ - Με απλές κινήσεις και χωρίς να είναι απαραίτητη η κτήση διπλώματος, το βοηθητικό σκάφος (τέντερ) χειρίζεται εύκολα και γρήγορα και επιτρέπει στους επιβάτες μια εξερεύνηση του νησιού, καθώς και την πραγματοποίηση θαλασσίων χόμπι όπως για παράδειγμα ψάρεμα ή ψαροντούφεκο

8. Δέστε με ασφάλεια το σκάφος - Εστιάστε την προσοχή σας στο δέσιμο του σκάφους όταν φτάσετε στον επιθυμητό προορισμό. Το αγκυροβόλιο είναι πολύ σημαντικό για να ξυπνήσετε στο ίδιο μέρος χωρίς παράλληλα να κάνετε ζημιά σε διπλανό σκάφος

9. Προσοχή στην κατανάλωση του νερού - Τα σκάφη είναι εφοδιασμένα με μεγάλες δεξαμενές νερού οι οποίες όμως έχουν πεπερασμένη χωρητικότητα. Για να γλιτώσετε κόπο και χρήμα προσέξτε την κατανάλωση του, ιδιαίτερα όταν κάνετε ντους και μην αφήνετε το νερό να τρέχει χωρίς λόγο
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-06-08, 20:25   #4
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή

Τύποι Ιστιοφόρων


Υπάρχουν διάφοροι τύποι κατάταταξης των ιστιοφόρων. Οι βασικότεροι είναι:- Ανάλογα με το μέγεθος, που υπολογίζεται σε μέτρα (ή πόδια, όπου 1 μέτρο=3 πόδια). Η πλειονότητα των ιστιοφόρων ανήκει στην κατηγορία 10-15μ. (30-45 πόδια). Είναι η πιο δημοφιλής κατηγορία, λόγω χαμηλού κόστους και πρακτικότητας. Ενας έμπειρος ιστιοπλόος είναι σε θέση να κυβερνήσει μόνος του ένα τέτοιο σκάφος αν χρειαστεί.

- Ανάλογα με τον αριθμό των καταρτιών. Οταν έχουν ένα κατάρτι λέγονται sloop και συνήθως σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τα περισσότερα μικρότερα ιστιοφόρα. Τα ιστιοφόρα με δύο κατάρτια λέγονται ketch.

-Ανάλογα με το πόσες γάστρες έχουν. Τα περισσότερα ιστιοφόρα έχουν μόνο μία (monohull). Τα καταμαράν (με δύο γάστρες) και τα τριμαράν (με τρεις) ανήκουν στην κατηγορία multi hull. Το πλεονέκτημα των ιστιοφόρων αυτού του τύπου είναι η αρκετά μεγαλύτερη ταχύτητα από τα monohull. Επίσης, επειδή είναι πολύ φαρδύτερα, έχουν μεγαλύτερους και πιο άνετους χώρους διαβίωσης και μπορούν να προσεγγίζουν σε πιο ρηχά νερά, αφού δεν έχουν τη μεγάλη καρίνα των monohull. Στοιχίζουν όμως περισσότερο, τόσο σε αγορά όσο και σε έξοδα ελλιμενισμού, ενώ παράλληλα είναι περισσότερο δύσχρηστα και απαιτητικά.

• Περιγραφή ενός ιστιοφορικού σκάφους

Το κύτος (γάστρα) είναι το κυρίως σώμα του σκάφους με το χαρακτηριστικό σχήμα. Μπορεί να είναι κατασκευασμένο από ξύλο (παραδοσιακό), πολυεστέρα (πλαστικό) ή μέταλλο (αλουμίνιο, ατσάλι). Το σχήμα του είναι σχεδόν το ίδιο στα περισσότερα ιστιοφόρα, αφού πρέπει να υπακούει στους νόμους της Υδροδυναμικής. Το μέγεθος ποικίλλει από 6 μέτρα και πάνω. Βέβαια, όσο μεγαλύτερο είναι ένα ιστιοφόρο σε μήκος, αυξάνει και σε πλάτος, όγκο, βάρος, πολυπλοκότητα και αριθμό αναγκαίων χειριστών.

Στα πλαϊνά του υπάρχουν παράθυρα από plexiglass που επιτρέπουν στο φως να μπαίνει στην καμπίνα. Στο κάτω μέρος της γάστρας και στο κέντρο της, υπάρχει η καρίνα. Είναι το μεγάλο πτερύγιο, που με το σχήμα και το βάρος του χαρίζει ευστάθεια και καλή πλεύση. Συνήθως είναι σταθερή, αλλά υπάρχει περίπτωση να ανασηκώνεται για να μπορεί το σκάφος να ταξιδεύει σε ρηχά νερά.

Στο πίσω μέρος της γάστρας και κάτω από την επιφάνεια βρίσκεται το πηδάλιο και η προπέλα της μηχανής. Το πάνω μέρος της γάστρας είναι το κατάστρωμα (deck). Μπορεί να είναι καλυμμένο με ξύλο τικ, ή άλλα αντιολισθητικά υλικά. Περιτριγυρίζεται σε κάποιο ύψος από λεπτό συρματόσχοινο για λόγους ασφαλείας. Εκεί συναντάμε έναν αριθμό από παράθυρα που έχουν τη δυνατότητα να ανοίγουν (hatches) για φωτισμό και εξαερισμό.

Στο μπροστινό μέρος υπάρχει ο κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος στον οποίο βρίσκεται η άγκυρα με την αλυσίδα της. Στο πίσω μέρος του σκάφους βρίσκεται ο θάλαμος διακυβέρνησης (cockpit), όπου υπάρχει το τιμόνι και άλλα όργανα πλοήγησης. Εκεί καταλήγουν και όλα τα σχοινιά του σκάφους που ελέγχουν τα πανιά. Από το θάλαμο διακυβέρνησης ο καπετάνιος έχει τον πλήρη έλεγχο του ιστιοφόρου.
Επίσης, υπάρχουν καθίσματα για το πλήρωμα, κάτω από τα οποία βρίσκονται αποθηκευτικοί χώροι, ενώ είναι δυνατή η πρόσβαση προς το εσωτερικό του σκάφους, στην καμπίνα. Το εσωτερικό ενός ιστιοφόρου χωρίζεται στην καμπίνα και τις κουκέτες.

Καμπίνα είναι ο κύριος εσωτερικός χώρος του σκάφους. Εκεί υπάρχουν κουζίνα και καναπέδες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κρεβάτια, αλλά και ως πτυσσόμενα τραπέζια. Κουκέτες υπάρχουν μία μπροστά και μία ή δύο πίσω. Σε κάθε κουκέτα μπορούν να κοιμηθούν δύο ή περισσότερα άτομα. Ετσι, ένα μικρό ιστιοφόρο, 10-12 μέτρων έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει από έξι έως οκτώ άτομα. Υπάρχει επίσης σε ξεχωριστό χώρο η τουαλέτα.

Στο κέντρο περίπου του καταστρώματος είναι το κατάρτι με τη μάτσα. Το κατάρτι στερεώνεται πάνω στο κατάστρωμα με αρκετά συρματόσχοινα, από διαφορετικά σημεία. Στο χώρο πλοήγησης κάθεται ο καπετάνιος που χρησιμοποιεί τους χάρτες και τα όργανα για να χαράξει πορεία. Δίπλα είναι ο πίνακας οργάνων με το VHF και τους διακόπτες για τα φώτα, τη μηχανή και άλλα όργανα.

Πίσω από τη σκάλα που οδηγεί στο cockpit υπάρχει η μηχανή. Κάθε ιστιοφόρο είναι φτιαγμένο για να κινείται με τα πανιά του, αλλά για λόγους ασφαλείας διαθέτει στο εσωτερικό του και μηχανή. Οι μηχανές είναι τύπου ντίζελ (λειτουργούν με πετρέλαιο) και διαφέρουν σε ιπποδύναμη ανάλογα με το μέγεθος του σκάφους. Χρησιμοποιούνται για την ευκολότερη και ασφαλέστερη προσέγγιση στα λιμάνια, καθώς και σε περίπτωση ανάγκης (άσχημες καιρικές συνθήκες, άπνοια, ατύχημα κ.λπ.). Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ιστιοφόρο δεν ταξιδεύει πιο γρήγορα όταν χρησιμοποιεί τη μηχανή.

Τα Dinghy.
Nτίνγκι λέμε το μικρό βοηθητικό σκαφάκι (συνήθως φουσκωτό, μπορεί όμως και από πολυεστέρα ή ακόμα και ξύλο) που πρέπει να έχουμε πάνω στο σκάφος. Το χρησιμοποιούμε για τις μεταφορές μας από και προς την ξηρά, γιατί πολλές φορές χρειάζεται να αγκυροβολήσουμε σε απόσταση, καθώς και για τη μεταφορά εφοδίων στο σκάφος. Συνήθως έχει εξωλέμβια μηχανή μικρής ιπποδύναμης και κουπιά και μπορεί να χωρέσει 4-6 άτομα. Οταν ταξιδεύουμε στην ανοιχτή θάλασσα, το σκαφάκι τραβιέται πάνω στο ιστιοφόρο και ασφαλίζεται.
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-06-08, 20:27   #5
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή

Απορίες στεριανών


Πώς κινείται ένα ιστιοφόρο;

Mε τη βοήθεια των ανέμων και των πανιών του. Περιστρέφοντας τη μάτσα φέρνουμε τα πανιά του σκάφους σε τέτοια θέση ώστε ο άνεμος να πέφτει πάνω τους (υπό γωνία). Η αόρατη αλλά μεγάλη αυτή δύναμη σπρώχνει το σκάφος, που λόγω του ειδικού σχήματος και της κατασκευής σχίζει το νερό και ταξιδεύει προς τα μπροστά. Σκεφτείτε ότι ο αέρας μπορεί να σπρώξει και να κινήσει ένα σκάφος που ζυγίζει αρκετούς τόνους με ταχύτητες που φτάνουν τα 15 μίλια την ώρα, ανάλογα με το μέγεθος και τον τύπο του σκάφους. Οταν ο άνεμος δυναμώνει, κατεβάζουμε ένα ή περισσότερα πανιά, ή μειώνουμε τη συνολική επιφάνειά τους γιατί υπάρχει κίνδυνος ζημιών (σκίσιμο πανιών, ξήλωμα του καταρτιού), ακόμα και ανατροπής του σκάφους. Κάθε σωστός ιστιοπλόος σέβεται τον αέρα, αφού από καλός σύμμαχος μπορεί να μετατραπεί σε θανάσιμο εχθρό.

Πώς κυβερνάται ένα ιστιοφόρο;
Με το τιμόνι φυσικά. Είναι ο μεγάλος τροχός (με ακτίνες) από ανοξείδωτο μέταλλο που βλέπουμε στα περισσότερα ιστιοφόρα, στο πίσω μέρος τους, στο cockpit. Σε ένα μικρό ιστιοφόρο, ο τιμονιέρης είναι σε θέση να ελέγχει τον ορίζοντα και να τιμονεύει με ασφάλεια είτε όρθιος στο τιμόνι είτε καθιστός στη μια πλευρά ή την άλλη. Τα μεγάλου μήκους ιστιοφόρα όμως (από 15-17 μ. και πάνω), επειδή μειώνεται η ορατότητα λόγω του όγκου του σκάφους, διαθέτουν δύο τιμόνια, ένα σε κάθε πλευρά. Υπάρχει και το τιμόνι παλαιού τύπου (λαγουδέρα) όπως αυτό που έχουν οι μικρές βάρκες, αλλά αυτό το συναντάμε συνήθως σε μικρότερα σκάφη (κάτω από τα 9μ). Πάνω στη λαγουδέρα μπορεί να στερεωθεί μια επέκταση που επιτρέπει στο άτομο που τιμονεύει να κάθεται όπου θέλει στο cockpit. Το τιμόνι συνδέεται και ελέγχει το πηδάλιο που βρίσκεται στο πίσω μέρος του σκάφους και μέσα στο νερό. Αυτό με τη σειρά του καθορίζει την πορεία (ή ρότα) του σκάφους. Η πορεία του σκάφους ορίζεται σε σχέση με το μαγνητικό Βορρά, και ο τιμονιέρης φροντίζει να κρατά το σκάφος στην επιθυμητή πορεία ελέγχοντας την πυξίδα και τις ενδείξεις της.

Πώς χαράσσουμε πορεία;
Πρέπει πρώτα να ορίσουμε τη θέση μας στο χάρτη και μετά να αποφασίσουμε πού θέλουμε να πάμε. Τη θέση μας είτε την ξέρουμε από πριν (είμαστε αγκυροβολημένοι σε κάποιο γνωστό μας σημείο, λιμάνι, όρμο κ.λπ.) είτε τη βρίσκουμε μελετώντας τα όργανα του σκάφους, τους χάρτες, ή ακόμα και με διόπτευση (καθορισμός της θέσης του πλοίου με παρατήρηση σημείων στην ξηρά ή τη θάλασσα). Γνωρίζοντας λοιπόν στο χάρτη το στίγμα μας και τον τελικό προορισμό μας, χρησιμοποιούμε το διπαράλληλο χάρακα για να ενώσουμε τα δύο σημεία. Μετά, μετατοπίζοντας τον άλλο χάρακα του διπαράλληλου, ο οποίος μένει πάντα παράλληλος με τη γραμμή που χαράξαμε, τον φέρνουμε στο μοιρογνωμόνιο του χάρτη και η νέα αυτή γραμμή που χαράζουμε μας δίνει την πορεία μας, αφού καταλήγει σε έναν αριθμό μοιρών. Θυμίζω ότι το σύνολο των μοιρών είναι 360 με το Βορρά να βρίσκεται στις 0 μοίρες,την Ανατολή στις 90 μοίρες, το Νότο στις 180 μοίρες και τη Δύση στις 270 μοίρες. Π.χ., αν ξεκινάμε από τον Πειραιά με προορισμό τη Μήλο, η πορεία μας θα είναι στις 150 μοίρες. Με το κουμπάσο μετράμε την απόσταση ανάμεσα στα δύο σημεία, και με τη βοήθεια του χάρτη υπολογίζουμε την απόσταση σε ναυτικά μίλια. Βέβαια, πολλές φορές θα χρειαστεί να λοξοδρομήσουμε από την πορεία που έχουμε βάλει, είτε για να αποφύγουμε ένα εμπόδιο είτε για να εκμεταλλευτούμε τον καιρό και τους ανέμους. Ο καπετάνιος είναι υπεύθυνος για τη χάραξη των επιμέρους αλλαγών και διορθώσεων. Γνωρίζοντας την απόσταση και την πορεία, μπορούμε να υπολογίσουμε και πόσες ώρες θα χρειαστεί για να φτάσουμε στον προορισμό μας, ανάλογα βέβαια και με τον καιρό.

Ποια όργανα είναι απαραίτητα;

Η πυξίδα είναι από τα βασικότερα όργανα του σκάφους και το πιο παλιό. Βρίσκεται στο cockpit, είτε πάνω στο τιμόνι είτε στερεωμένη σε μικρή απόσταση από τον τιμονιέρη. Τη νύχτα φωτίζεται.

Το ταχύμετρο μετρά την ταχύτητα με την οποία ταξιδεύουμε σε ναυτικά μίλια. Λόγω της Υδροδυναμικής, η ταχύτητα ενός ιστιοφόρου, εκτός των άλλων, εξαρτάται και από το μήκος του (αυξάνοντας το μέγεθος, αυξάνεται και η ταχύτητα). Τα ιστιοφόρα για τα οποία μιλάμε (από 9-15μ.) ταξιδεύουν με μέγιστη ταχύτητα που κυμαίνεται ανάμεσα στα 5 και τα 10 ναυτικά μίλια την ώρα.

Το δρομόμετρο μετρά και καταγράφει τα μίλια που έχουμε διασχίσει στην κάθε μας διαδρομή. Το μηδενίζουμε πριν ξεκινήσουμε και έτσι έχουμε ξεκάθαρη εικόνα της απόστασης που διανύσαμε ανά πάσα στιγμή.

Το βυθόμετρο μας δείχνει την απόσταση του σκάφους από το βυθό. Παίρνει ενδείξεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα και μας βοηθά να προσεγγίσουμε την ξηρά, ή να αποφύγουμε τα υποθαλάσσια εμπόδια.

Το VHF (από τα αρχικά Very High Frequency) είναι η βασική ραδιοφωνική συσκευή αμφίδρομης επικοινωνίας του σκάφους με την ξηρά, αλλά και με κάθε άλλο σκάφος στην περιοχή. Από αυτό δεχόμαστε πληροφορίες, αλλά και στέλνουμε. Ακούμε και μιλάμε, όπως και σε ένα walkie-talkie. Χρησιμοποιείται κυρίως για την αποστολή μηνυμάτων βοηθείας (SOS), για πληροφόρηση σχετικά με τον καιρό στην περιοχή που ταξιδεύουμε (μετεωρολογικά δελτία), καθώς και για την επικοινωνία με γειτονικά σκάφη.

Αλλη μια συσκευή που κερδίζει συνεχώς έδαφος τα τελευταία χρόνια είναι το GPS, μια ηλεκτρονική συσκευή-βοήθημα με μερικά πλήκτρα και μια οθόνη που επιτρέπει στον κάτοχό της να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή το στίγμα του (γεωγραφικό μήκος και πλάτος) με πολύ μεγάλη ακρίβεια (100- 30μ.), ανεξαρτήτως καιρού και θέσης, είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Το όνομά του προέρχεται από τα αρχικά G(lobal) P(ositioning) S(ystem) που σημαίνει Παγκόσμιο Σύστημα Προσδιορισμού Θέσης. Το σύστημα αυτό αναπτύχθηκε από τον αμερικανικό στρατό, με σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη στόχευση των πυραύλων. Χρησιμοποιεί δορυφόρους που καλύπτουν όλη τη Γη και έχουν τη δυνατότητα να εντοπίσουν με ακρίβεια λίγων μέτρων το ακριβές στίγμα της συσκευής-πομπού και να το εμφανίσουν στην οθόνη του.

Τα σχοινιά



Απαραίτητα για όλες τις δουλειές πάνω σε ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος. Βρίσκονται παντού και δεν νοείται ιστιοπλόος που να μην ξέρει να τα χρησιμοποιεί και να τα φροντίζει. Τα σχοινιά χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα, την ποιότητα κατασκευής τους, καθώς και ανάλογα με τη χρήση τους, την αντοχή τους (φορτίο που μπορούν να σηκώσουν) και την ελαστικότητά τους. Υπάρχουν σχοινιά από φυσικές ύλες (μανίλα, κάνναβη) ή από συνθετικά υλικά (νάιλον, πολυεστέρες, πολυπροπυλαίνιο), καθώς και από συρματόσχοινα (ανοξείδωτο ατσάλι) . Ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής τους, μπορεί να είναι πλεκτά ή στριφτά. Μερικά επιπλέουν στο νερό, άλλα όχι. Μπορεί να είναι πολύχρωμα, μονόχρωμα ή στολισμένα με κάποιο διακριτικό γνώρισμα που διευκολύνει στην αναγνώρισή τους. Οι συνδυασμοί όλων των παραπάνω μάς δίνουν σχεδόν άπειρες παραλλαγές. Ο καλός ιστιοπλόος ξέρει να επιλέγει το κατάλληλο σχοινί για κάθε δουλειά, πώς να το χρησιμοποιεί, να το φροντίζει, να το συντηρεί και να το επιδιορθώνει.

Ανακεφαλαιώνοντας :
- Χρησιμοποιείτε το κατάλληλο σχοινί για την αντίστοιχη δουλειά.
- Κάθε σχοινί, όταν δεν χρησιμοποιείται πρέπει να μαζεύεται, να διπλώνεται σωστά και να φυλάγεται στη σωστή του θέση, με τέτοιο τρόπο ώστε να μην εμποδίζει και να είναι έτοιμο να ξαναχρησιμοποιηθεί.
- Πρέπει να γίνεται συχνή επιθεώρηση των σχοινιών γαι τυχόν φθορές. Οπου χρειάζονται, γίνονται αλλαγές, ματίσματα ή αντικαταστάσεις.
- Tα τσακίσματα, οι κόμποι και τα μπερδέματα μειώνουν την αντοχή των σχοινιών και πρέπει να φροντίζουμε να διορθώνουμε τέτοια φαινόμενα στα σχοινιά μας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
- Χρειάζεται τακτικό πλύσιμο των σχοινιών με καθαρό νερό, γιατί έτσι απομακρύνονται τα άλατα και μεγαλώνει η διάρκεια ζωής τους.
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-06-08, 20:29   #6
Vicious
Γενικός Διαχειριστής
 
Το avatar του χρήστη Vicious
 
Εγγραφή: 24-05-2008
Περιοχή: Athens
Μηνύματα: 31.196
Vicious έχει απενεργοποιήσει την αξιολόγηση χρήστη
Προεπιλογή

Γλωσσάρι



Όπως θα διαπιστώσετε αμέσως μόλις έλθετε σε επαφή με ιστιοπλοΐα και ιστιοπλόους, όλοι μιλούν μια διάλεκτο που στην αρχή θα σας φαίνεται ακαταλαβίστικη. Οι ναυτικοί έχουν μεγάλη παράδοση και η γλώσσα που χρησιμοποιούν είναι γεμάτη από ιδιωματικούς όρους. Πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούν είναι ηχητικές παραφθορές από αντίστοιχους ξενόγλωσσους όρους που εξελληνίστηκαν (π.χ., σταβέντο, βίρα από τα ιταλικά, ρέλι, σπινακόξυλο από τα αγγλικά). Παρακάτω παραθέτουμε μια σύντομη συλλογή από ναυτικούς όρους με την αντίστοιχη επεξήγηση. Έτσι, ακόμα και αν δεν είσαστε ιστιοπλόος, τουλάχιστον θα μπορείτε να
παρακολουθήσετε μια σχετική συζήτηση. Γιατί είναι γνωστό ότι οι ιστιοπλόοι, γνωστοί καλοφαγάδες, και all-around γλεντζέδες αρέσκονται να αράζουν σε κάποια ταβέρνα ή σε κάποιο μπαράκι μετά τη διαδρομή και να συζητούν με τις ώρες για την κοινή τους αγάπη, τη θάλασσα, τις εμπειρίες και τα κατορθώματά τους (πραγματικά και μη).

Α
Αετός= το πάνω μέρος του πανιού
Άλμπουρο= το κατάρτι
Αριστερήνεμος= όταν έχουμε τον άνεμο στα αριστερά μας
Αρρόδο= ανοιχτά στη θάλασσα (θα αγκυροβολήσουμε αρρόδο)

Β
Βίρα= σήκωσε, τράβα
Βαγονάκι= ένα εξάρτημα με τροχαλία που κινείται πάνω σε ράγα και μπορεί να αλλάζει θέσεις και να στερεώνεται με ασφάλεια
Βιτζιρέλο= το μεταλλικό εργαλείο που μειώνει κατά πολύ τη δύναμη που χρειάζεται για να τραβήξουμε ένα σχοινί

Γ
Γάστρα= το σχήμα του σκάφους
Γραντί= το εξωτερικό μέρος του πανιού (αν ακούσετε "στέγνωσε το γραντί!", μην ψάχνετε για πλυντήριο)

Δ
Δεξίνεμος= όταν έχουμε τον άνεμο στη δεξιά μας πλευρά
Διόπτευση= ο καθορισμός της θέσης μας με παρατήρηση κάποιων συγκεκριμένων σημείων στην ξηρά ή τη θάλασσα

Ε
Επίτονος= το συρματόσχοινο που στηρίζει το κατάρτι και ξεκινά από το πίσω μέρος του σκάφους
Εργάτης (άγκυρας)= ηλεκτρικό μοτέρ που βοηθά στην κοπιαστική πολλές φορές αυτή δουλειά

Κ
Κάβος= μια προεξοχή στη στεριά (π.χ., Καπετάνιε! Φάνηκε ο κάβος του Ματαπά.)
Καντηλίτσα= ο πιο χρήσιμος κόμπος για ναυτικούς. Περισσότερα στο λήμμα ''Κόμποι"
Καρίνα= το μεγάλο πτερύγιο στο κάτω μέρος της γάστρας. Βοηθά στην πλεύση και στη σταθερότητα του σκάφους
Κοτσανέλα= τα μεταλλικά εξαρτήματα που πάνω τους δένουμε τα σχοινιά. Βιδωμένα στις εξωτερικές πλευρές του καταστρώματος
Κουκέτα= η καμπίνα του σκάφους. Κάθε ιστιοφόρο μπορεί να έχει 2-3 ή περισσότερες, αναλόγως μεγέθους

Λ
Λαγουδέρα= το παλαιού τύπου τιμόνι (όπως αυτό που έχουν οι βάρκες). Το συναντάμε συνήθως στα μικρά ιστιοφόρα
Λάσκα= άφησε, χαλάρωσε

Μ
Μαγγιώρα= τα εσωτερικά συρματόσχοινα (αριστερά και δεξιά) που στηρίζουν το κατάρτι
Μάινα (την άγκυρα)= άφησέ την να πέσει
Μαΐστρα (μεγίστη)=το κεντρικό πανί ιστιοφορίας τριγωνικού σχήματος
Μαλλάκια= τα νήματα που δένονται πάνω στη μαΐστρα με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση του αέρα
Μανέλα= το εργαλείο με το οποίο στρίβουμε το βιτζιρέλο για να μαζέψουμε ένα σχοινί ευκολότερα
Μαντάρι= το σχοινί με το οποίο σηκώνουμε το πανί ιστιοφορίας
Μαρίνα= ένα μικρό προστατευμένο και κατάλληλα οργανωμένο λιμάνι για ελλιμενισμό μικρών σκαφών
Μάτσα= το οριζόντιο δοκάρι που συνδέεται με το κατάρτι. Μπορεί να κινείται ελεύθερα, και επιτρέπει την αλλαγή θέσης του πανιού
Μπουμβάνγκ= το σκοινί που δένει τη μάτσα με το κατάστρωμα. Τραβώντας το, τεντώνουμε το πανί
Μίλι (ναυτικό)= αντιστοιχεί σε 1.852 μέτρα
Μούδες= η μείωση τις συνολικής επιφάνειας του πανιού. Οταν δυναμώνει ο καιρός μπορεί να ακούσετε το "πάρε μούδες"
Μπαλόνι= το ειδικού σχήματος (και μεγέθους) πανί που σηκώνουμε όταν έχουμε ούριο άνεμο. Είναι αυτό με τα ωραία χρώματα.
Μπαλονάκια (πλευρικά)= τα πλαστικά βοηθήματα (6 -10) που κρεμάμε στα ρέλια για να αποφύγουμε τις φθορές στο αγκυροβόλι

Ν
Ναυτοσύνη= οι γνώσεις και η επιδεξιότητα στην τέχνη της θάλασσας
Νιτσεράδα= το αδιάβροχο για την κακοκαιρία, έντονου κίτρινου χρώματος
Ντεκ= το κατάστρωμα (η πάνω επιφάνεια του σκάφους). Μπορεί να είναι καλυμμένο με ξύλο (τικ) ή άλλες αντιολισθητικές επιφάνειες

Ξ
Ξάρτια= τα συρματόσχοινα

Ο
Ορτσα= όταν έχουμε τον άνεμο μπροστά μας. Ενα ιστιοφόρο δεν μπορεί να ταξιδέψει κατάορτσα, πρέπει να στρίψει περίπου 20 μοίρες
Ούριος= είναι ο άνεμος που έρχεται ακριβώς από πίσω μας.

Π
Παταράτσα= τα εξωτερικά (αριστερά και δεξιά) συρματόσχοινα που στηρίζουν το κατάρτι
Πλαγιοδρομία= όταν ταξιδεύουμε με τον καιρό (άνεμο) να έρχεται από το πλάι
Πλώρη= το μπροστινό μέρος του σκάφους (βάζω πλώρη= ξεκινώ για κάπου)
Ποδιά= το κάτω μέρος της μαΐστρας
Ποδίζω= ξεπέφτω προς τη μεριά που με σπρώχνει ο άνεμος
Πρόσσω= μπροστά
Πρότονος= το μπροστινό συρματόσχοινο που στηρίζει το κατάρτι
Πρύμνη= το πίσω μέρος του σκάφους

Ρ
Ράουλο= το στρογγυλό εξάρτημα (τροχαλία) μέσα από το οποίο περνάμε το σχοινί για να του αλλάξουμε την κατεύθυνση
Ρέλια= τα λεπτά συρματόσχοινα που περιβάλλουν το κατάστρωμα σε μικρό ύψος και υπάρχουν για να κρατιόμαστε
Ρεμέτζο= το αγκυροβόλι
Ρεστία (καταραμένη!)= ο κυματισμός της θάλασσας (πάνω, κάτω) που δημιουργείται από κακό καιρό. Ζαλίζει και όχι ευχάριστα.
Ρόδα= το τιμόνι
Ρότα= η πορεία του σκάφους

Σ
Σκότα= το σχοινί με το οποίο ρυθμίζουμε το πανί
Σοφράνο= η μεριά από την οποία έρχεται ο άνεμος
Σπινακόξυλο= το ειδικό κοντάρι που απαιτείται για να σηκώσουμε το μπαλόνι
Σταβέντο= η αντίθετη πλευρά από την οποία έρχεται ο άνεμος
Σταυρός= στο πάνω μέρος του καταρτιού, που βοηθά στην καλύτερη στήριξη
Στίγμα= το ακριβές γεωγραφικό μήκος και πλάτος της θέσης μας

Τ
Τακ= οι πράξεις που έχουν ως αποτέλεσμα να φέρουν τον άνεμο στην αντίθετη πλευρά του σκάφους
Τζένοα= το μικρότερο τριγωνικό πανί που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του ιστιοφόρου
Τριμάρισμα (πανιών)= οι διορθώσεις που κάνουμε ώστε να πετύχουμε τη μέγιστη εκμετάλλευση του ανέμου για καλύτερη πλεύση

Φ
Φαινομενικός άνεμος= είναι ο άνεμος που μας δείχνει το ανεμοδούρι (βελάκι) στο κατάρτι μας και οφείλεται στην ταχύτητα του σκάφους
Φλόκος θυέλλης= μικρής επιφάνειας πανί που χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις κακοκαιρίας
__________________
Vicious είναι εκτός σύνδεσης   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Bookmarks


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν μπορείτε δημιουργήσετε νέα threads
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα posts
Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις επισυνάψεις των posts σας
Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τα posts σας

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
Που θέλετε να σας πάμε;


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 05:04.


κατασκευή ιστοσελίδων Web and Art Solutions
Forum engine powered by : vBulletin Version 3.7.0
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.